Bioeconomía: disposta a dar o salto dos centros de investigación á sociedade

Os centros da alianza BRTA teñen claro que a bioeconomía é unha vía estratéxica para responder os retos económicos e ambientais actuais. De feito, a bioeconomía é unha aposta do Goberno Vasco, e proba diso é o Plan Estratéxico de Economía Circular e Bioeconomía. Neste plan recóllense as principais iniciativas que se van a levar a cabo en Euskadi nos próximos anos, e para levalas a cabo existe un grupo de traballo dentro do BRTA. Este grupo de traballo está liderado por NEIKER, un dos seus membros.

bioekonomia-ikerketa-zentroetatik-gizartera-jauzia
Ed. Arquivístico

“A bioeconomía consiste en aproveitar economicamente os residuos de orixe natural”, explica Soraya Prieto Fernández, responsable de Química Sostible de Tecnalia. Tamén especifica como leva a cabo: “En Tecnalia traballamos en toda a cadea, desde as materias primas até o produto final. Primeiro extraemos produtos de valor da biomasa, tratámolos para obter produtos químicos intermedios e logo utilizámolos para producir novos materiais: plastificantes, fertilizantes, biocomposites, floculantes, biometano, bioadhesivos… É dicir, diferentes materiais e produtos químicos”.

“Desde o noso punto de vista, a bioeconomía é unha oportunidade para o sector”, sinala Olatz Unamunzaga Galarza, responsable de Innovación e Tecnoloxía de NEIKER. Di que a bioeconomía é necesaria para pasar de cadeas de valores lineais a economía circular. “Pero ademais cremos que é unha oportunidade para as explotacións”.

“O tratamento dos residuos e subproductos que se xeran na actualidade supón un custo importante para os produtores. E son xa moi xustos, entre outros problemas, polos factores externos que agravan a economía, como a escaseza de materias primas, a enerxía… Por tanto, para eles unha opción é que estes residuos poidan ser transformados e utilizados na produción, ou convertidos en produtos intermedios para outras producións. Ademais, axuda a resolver as carencias, abusos e problemas que xorden noutros sectores”, sinala Unamunzaga.

En NEIKER a investigación centrouse na produción de fertilizantes a partir dos residuos agrícolas e gandeiros. Tamén producen produtos para a alimentación animal.

Soraya Prieto Fernández. Responsable de Química Sostible de Tecnalia.

Unamunzaga destacou a importancia que adquiriron ambos na situación actual, que se encareceu moito debido ás guerras e á escaseza de materias primas. “En NEIKER traballamos con este obxectivo desde hai décadas. Entre outras iniciativas, buscamos abonos moleculares que actúen como bioestimulantes e que se obteñan a partir de residuos agrícolas, gandeiros ou pesqueiros. Tamén contribuímos ao desenvolvemento de bioplásticos baseados en residuos de matadoiros ou da industria do queixo”. O que non pode ser retornado ao sector primario é derivado a TECNALIA ou outros centros para que o utilicen na xeración doutros produtos.

Crise, oportunidade

De feito, a crise actual ha levado aos centros BRTA a realizar un percorrido e a dar o salto. “Un dos problemas dos bioproductos é o prezo, xa que non poden competir cos xerados por outros medios. Agora, pola escaseza e o prezo, os bioproductos son tamén atractivos para o mercado. En definitiva, o mercado ten moita forza”, explica Unamunzaga.

Na mesma liña, Prieto destaca a importancia da lexislación: “As leis tamén contribúen, por exemplo, a esixir que os materiais sexan reutilizados ou a limitar os produtos que poden ser levados a vertedoiros. Hai moitos exemplos. Mencionamos os residuos procedentes da agricultura e da gandaría ou da silvicultura, pero tamén os da acuicultura ou as depuradoras. Ademais de todo isto, estamos a ter en conta o aproveitamento do dióxido de carbono industrial na bioeconomía”.

Olatz Unamunzaga Galarza. Responsable de Innovación e Tecnoloxía de NEIKER.

Con todo, ambos recoñecen que aínda existen dificultades a superar ou carencias a cubrir. Por unha banda, non coñecen ben a cantidade de residuos que se xeran, onde e de que tipo. Neste sentido, foi un paso reseñable a recente análise dos alimentos que se malgastan na cadea agroalimentaria vasca.

Doutra banda, existe un gran buxán entre estes residuos e os consumidores finais, xa que non existen infraestruturas que transformen residuos e produzan bioproductos a nivel industrial.

En calquera caso, aínda recoñecendo deficiencias e problemas, son optimistas porque están convencidos de que é un bo momento para transferir a tecnoloxía que desenvolveron e achegar solucións á sociedade.

Babesleak
Eusko Jaurlaritzako Industria, Merkataritza eta Turismo Saila
MAIER Koop. Elk.
KIDE Koop. Elk.
ULMA Koop. Elk.
EIKA Koop. Elk.
LAGUN ARO Koop. Elk.
FAGOR ELECTRÓNICA Koop. Elk.