Olimpíadas e doping

O pasado mes de xullo e agosto celebráronse as Olimpíadas en Atlanta. Escoitamos as medallas, os nomes dos gañadores e as novas marcas, pero moitos atletas tiveron antes “química”.

A primeira característica que debe ter a asistencia química ao atleta é o seu indetectabilidad. Ao dispor de produtos novos ao seu alcance, evitar controles antidopaxe non é difícil. A hormona do crecemento, por exemplo, non é detectable nos controis, aínda que a Comisión Internacional de Olimpíadas, nun informe de setembro de 1995, recoñeceu que afectou a deportistas de alto nivel. A halterofilia e sprinter son moi apreciados e tómanse cando se necesitan músculos fortes ou vivos.

Cando se observan cambios significativos no corpo do atleta, moitas veces trátase dunha hormona de crecemento na base, pero a presenza de grandes músculos non é a proba total de tomar esta hormona, xa que algúns atletas recibidos manteñen o seu aspecto de delgado. Os mellores expertos nesta droga están en Estados Unidos, e son moitos os deportistas que se dirixen cara a ela.

Outro produto indetectable é a eritropoyetina (Epo). Isto apréciano quen practican deporte de fondo, ciclistas ou carreiras de fondo.

Como estes elementos indetectables incorporáronse aos deportes, pódese dicir que hai dous tipos de atletas. Algúns, que aínda non teñen os últimos avances ao seu alcance, corren o risco de dopar e atrapar no control con produtos habituais. Os demais, pola súa banda, toman temas que non deixan pegada. O custo da preparación destes últimos deportistas é de aproximadamente dez millóns de pesetas (400 mil libras) por persoa e ano.

Paira detectar estes produtos no deportista sería necesario realizar unha análise de sangue, pero por motivos “éticos”, atletas e federacións renuncian a este sistema de control. De momento limítanse a analizar os ouriños. Si analizásese o sangue, loxicamente os resultados das Olimpíadas serían moi diferentes.

Necesidade de “axudar” ao corpo

Cando se combina deporte e diñeiro, os atletas convértense en mercenarios. Cando hai miles de millóns á baixa do centésimo segundo, coa axuda da química se sobrefuerza aos deportistas. A doutora Hervé Stoicheff, dedicada ao medicamento deportivo en Bordeus, afirma que nos atletas que se preparan “naturais” a participación nos resultados é dun 20% de adestramento, 20% de tendencias xenéticas, 10% de hixiene de vida e 50% de hixiene mental. A función do adestrador será, por tanto, lograr o equilibrio máis adecuado entre estes factores.

A eritropoyetina é indetectable e é apreciada por deportistas de fondo como os futbolistas.

Con todo, una vez alcanzado este equilibrio, paira o deportista é cada vez máis difícil superar o seu límite. Todos os profesionais do medicamento deportivo recoñecen que a curva de mellora do atleta deixa de crecer paira converterse nunha liña horizontal. Daquela a liña comeza cara abaixo.

Paira saír desta parada, os atletas que se preparan “naturais” tenden a aumentar os adestramentos, pero os resultados son moi malos. Porque o corpo cánsase demasiado, as primeiras marcas non chegan a igualarse. E é que o corpo non ten marxe paira recuperar o que gañou nos exercicios. É o momento máis perigoso paira o deportista, porque cre que a dopaxe é a única vía paira mellorar os resultados.

A evolución é lóxica. En primeiro lugar, o atleta busca produtos paira poder soportar os adestramentos. Inicialmente tomará esteroides anabolizantes e dieta hiperproteica. Desta forma elévase una maior carga e aumenta a forza muscular. Debido ao cambio biolóxico, o deportista seguirá mellorando as súas marcas.

Ademais, una vez inxeridos estes produtos anabolizantes, o día da proba deportiva dáse un empuxón ao corpo coas anfetaminas. Aumenta a confianza en si mesmo e as ganas de competir. Por iso gañará o que máis rabia teña cando dous deportistas coa mesma capacidade física compitan.

Pero a dopaxe tamén ten outros obstáculos. O deportista ve que os adestramentos poden ser máis frecuentes e intensos, pero isto provoca rachos musculares, tendinites e trastornos psicolóxicos. Ademais, en función dos produtos recibidos a longo prazo prodúcense danos.

Tipo de droga Comeza a usarse

Anfetaminas Anabolizantes Betabloqueantes Coraminas Corticoides Diuréticos Eritropoietina Efedrina Heptaminola Hormona de crecemento Testosterona

1930 1940 1958 1925 1936 1956 1950 1934 1953 1944 19351936 1954 1978 1929 1960 1968 1968 1987 1964 1956 1956 1956 191968 1974 1985 1968 1968 1968 1987 1968 1.968 1.968 1.968 1.968 1.968 1.968 1.968 1.91.968 1.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.91.9

A dopaxe de cada deporte

1. Forza necesaria (sobre todo en halterofilia e sprints)

  • Hormona de crecemento (ou hormonas peptídicas) Nomes comerciais do produto: Genotonorm, Maxomat, Umatrope. Os mozos aumentan a súa masa muscular (10-20 quilos nalgúns meses). Os danos que produce son: hinchamiento de tecidos brandos, hinchazón dos ósos e hipertrofia, hipertrofia de órganos (glándulas salivales, fígado, riles, corazón, bazo...), pólipos no colon, hipertensión, diabetes e trastornos cardiovasculares. A droga é indetectable e utilízase en todos os deportes excepto cando se necesita concentración.
  • Nandrolona (esteroide anabolizador) Nomes comerciais do produto: Trophobolene, Durabolin, Dynabolon. Aumenta a masa muscular, aumenta a capacidade de adestramento e mellora a resistencia á dor. Os danos que ocasiona son: cancro de fígado, hepatite, hipercolesterolemia, crise de hipertensión, diabetes, esterilidad, frear o crecemento dos mozos, que as mulleres aparezan no home e que se violen os músculos. Esta droga é detectable e utilízase principalmente en carreiras de fondo (de máis de 10.000 metros), remo, boxeo, ciclismo e lanzamentos.
  • Testosterona (esteroide anabolizador) Nomes comerciais do produto: Halotestin, Androtardyl, Proviron. Aumenta a masa muscular, aumenta a capacidade de adestramento, provoca agresividade e cura rapidamente lesións musculares e zurdas. Os danos producidos son: cancro de próstata, adenoma prostático, cancro de mama en homes, insuficiencia renal, hepática ou cardíaca e agresividade. Pódese detectar esta droga. Utilízase sobre todo nos deportes de testosterona mencionados e ademais nos de sprint.

2. Cando se requira duración (sobre todo ciclismo e carreiras de fondo)

  • Cando se combina deporte e diñeiro, os atletas convértense en mercenarios. Cando hai miles de millóns á baixa do centésimo segundo, coa axuda da química se sobrefuerza aos deportistas.
    Eritropoyetina (hormona peptídica) Nomes comerciais do produto: Eprex, Recormon. Aumenta a capacidade de oxigenación, aumenta a duración e diminúe o tempo de adaptación a competicións de altitude. Os danos producidos son: hipertensión, trombosis, convulsións, síntomas da gripe, dor ósea e reaccións cutáneas. A droga é indetectable, e ademais dos deportes mencionados, utilízase principalmente en natación, esquí de fondo e fútbol.
  • Transfusións de sangue Mellora a capacidade de oxigenación, aumenta o consumo máximo de osíxeno, aumenta a potencia aeróbica máxima e aumenta a duración. Os danos producidos son: incompatibilidade entre glóbulos brancos e plaquetas de dous sangue, simulación de crise de paludismo, calafríos, aumento da temperatura, edema pulmonar, hipocalcemia severa, fajas, malestar, hepatite vírica, rubéola, diabetes e debilidade cardíaca. As transfusións son indetectables e utilízanse nos deportes mencionados no caso da eritropoyetina.

3. Axilidade requirida (sobre todo en sprints e ciclismo)

  • Clenbuterol (betaestimulante) Nomes comerciais do produto: Ventkulmin (veterinario), Planipart (veterinario). Aumento da capacidade respiratoria, extensión das vías respiratorias, crecemento muscular e mantemento da aceleración final. Os danos producidos son vibracións musculares, taquicardia e dores de cabeza. Esta droga é detectable e utilízase, ademais de nos deportes mencionados, en tiros (peso, disco, martelo e xavelina) e en halterofilia.
  • Cortisona (corticoesteroides) Nome comercial do produto: Cortisone Roussel. Aumenta a vontade, xera euforia e elimina a dor, fatígaa e a tensión. Os seus efectos son: úlceras, infeccións víricas, amortiguación de defensas do organismo, accidentes neuropsicolóxicos, descalcificación ósea, diabetes, edemas, tendinites, hipertensión arterial, enfraquecemento de todos os tecidos e insuficiencia suprarrenal. A droga é indetectable e utilízase non só nos deportes mencionados até agora neste grupo, senón tamén na ximnasia.
  • Efedrina (estimulante) Nomes comerciais do produto: Clarix, Stopasthme, Tedralan. Estimula, aumenta a confianza nun mesmo, xera moitas ganas de gañar e frea a sensación de cansazo. Os danos producidos son cefaleas, insomnio, latexados, hipotensión arterial, lentitude da función do corazón e maior rapidez no paso da comida no intestino. Esta droga é indetectable e ademais dos deportes mencionados neste apartado, os consumidores son o hockey sobre xeo, o boxeo, o remo e o esgrima.

4º Concentración necesaria (en deportes de tiro)

  • O clenbuterol, a cortisona e a efedrina son as drogas máis utilizadas nos deportes de celeridade. A primeira non, pero se poden detectar as outras dúas.
    Propanolol (betabloqueante) Nomes comerciais do produto: Avlocardyl, Hemipralon. Estabiliza o estado emocional, mellora a concentración e relaxa diminuíndo a taquicardia, a tensión ou as vibracións. Elimina o medo, retarda o ritmo do corazón e facilita o disparo entre pulsaciones. Os seus efectos son hipoglucemia, astenia, vertixes, insuficiencia cardíaca e trastornos do ritmo e do humor. Esta droga non é detectable e consómese principalmente en deportes de tiro, biatlón, pentatlón, carreiras de automóbiles, golf, saltos de esquí e tenis.
  • Benzodiazepina (sedante) Nomes comerciais do produto: Temesta, Tranxene, Valium. Reduce o medo, o nerviosismo e a tensión psíquica. Elimina a ansiedade. Pode causar insuficiencia respiratoria. Ademais dos deportes mencionados até agora neste apartado, os consumidores son o esgrima, o bobsleigh e os deportes de cabalos.
  • Cocaína (estimulante) Aumenta a actividade cerebral, mellora a percepción, acelera a memoria e fortalece os reflexos e a luminosidade. Produce suor fría, agresividade, obesidade, ansiedade, dor de cabeza, perda de apetito e adelgazamento, lesións nasais, dor de peito, tremores, etc. Pódese detectar esta droga. Aos deportes mencionados neste primeiro apartado hai que engadir o atletismo (sprints), baloncesto, boxeo, ciclismo, hockey sobre xeo, natación e tenis.

Jarrai iezaguzu

Zu idazle

Zientzia aldizkaria

azken alea
Babesleak
Eusko Jaurlaritzako Industria, Merkataritza eta Turismo Saila
MAIER Koop. Elk.
KIDE Koop. Elk.
ULMA Koop. Elk.
EIKA Koop. Elk.
LAGUN ARO Koop. Elk.
FAGOR ELECTRÓNICA Koop. Elk.