Ten ou non veleno?

O coyote vai detrás da súa presa. Un día, zast! Ademais salta e cun movemento rápido, estará listo paira tragar. Despois de comer bapo, cando se atopa “na calma da sobremesa”, o coyote comeza a perder o seu control e, sen forza muscular, desprázase nalgún recuncho ata que cae o serrín e morre.

Así adoita aparecer o coyote antes de tragar un veleno chamado 1080. Polo menos eficaz, non se pode negar. A polémica suscitada polos EEUU débese á utilización desta sustancia paira controlar o crecemento de certos animais.

Ese é o lector, o composto químico que se comercializa baixo o nome 1080, o que provoca aproximadamente que o veleno quede na presa e cando se inxere aos depredadores, atacará as principais funcións nun curto espazo de tempo. Morreu sen saber que ía ser a súa última comida, o coyote.

Na EE.UU xurdiu una forte polémica ao redor do produto de ditxos 1080. Publicouse por primeira vez en 1960 paira controlar especies animais en reprodución excesiva. Nesta época observouse que o 1080 podía causar danos noutras especies e prohibiuse o seu uso.

En 1985, con todo, o veleno foi recomercializado e a Axencia de Medio Ambiente EPA de EEUU declarou que a súa eficacia estaba garantida. Desde entón, os partidarios e os contrarios movéronse e recentemente prohibiron o seu uso nalgúns estados.

Babesleak
Eusko Jaurlaritzako Industria, Merkataritza eta Turismo Saila