Arriskuan dauden espezieak gordetzeko ADN-bankua

Animalia-talde bat desagertuko balitz, baliteke hurbil dauden espezie-talde guztiak batera desagertzea eta aldez aurretik lortutako biodibertsitatea arriskuan jartzea. Horregatik, arriskuan dauden espezieak zaintzeko ehun-laginak eta material genetikoa gordetzea proposatu dute.

Desagertzearen efektuak kuantifikatzeko saiakuntza gehienek aipatzen dutenez, ugaztun- eta hegazti-espezieak ustekabean desagertzen dira. Horregatik, hegazti-talde bat desagertzea ez litzateke oso arriskutsua izango, hurbileko espezieek bizirik iraungo lukete eta. Dena dela, Londresko Imperial College-ko Andy Purvis-ek deskribapena baikorregia dela dio, arriskuan dauden espezieek elkarren arteko erlazioak baitituzte.

Txinpantzea, lehoia eta errinozeroa desagertzeko arriskua duten animaliak dira. Espezie hauek desagertuko balira, 85 ugaztun-genero eta 38 hegazti-genero galduko lirateke; 850 milioi urteko historia bertan behera geldituko litzateke. Hortaz, animalia-talde bat desagertzen denean, erlazio estua duten beste espezie batzuk ere desagertzen dira, antzeko faktoreekiko zaurgarriak baitira.

Arriskuan dauden espezieak gordetzeko biologo-talde bat nazioarteko ADN-bankua antolatzen ari da. Honen buru Oliver Ryder dago, Kaliforniako San Diegoko Zoologia Elkartean Arriskuan dauden Espezieak Ugaltzeko Zentroan diharduena.

Ryder-en ustetan, ez litzateke posible ADN garbitik espeziea berriz sortzea, baina organismoen artean ADNa transferituta, ezaugarri baliagarriak garraia daitezke, hainbat gaixotasunen aurkakoak, adibidez.

Gehitu iruzkin bat

Saioa hasi iruzkinak uzteko.

Babesleak
Eusko Jaurlaritzako Industria, Merkataritza eta Turismo Saila
MAIER Koop. Elk.
KIDE Koop. Elk.
ULMA Koop. Elk.
EIKA Koop. Elk.
LAGUN ARO Koop. Elk.
FAGOR ELECTRÓNICA Koop. Elk.